എങ്ങനെ നിശബ്ദരാവാം. പൂർണ്ണമായും

ചിലപ്പോൾ ചെറുതും വലുതുമായ നിശബ്ദതതകളെ ഞാൻ സ്വീകരിക്കുന്നു. വലിയ നിശബ്ദത എന്നാൽ നീണ്ടുപോവുന്ന ഒച്ചയില്ലായ്മ. നിങ്ങളവിടെയിരിക്കും. അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾ എവിടെയെങ്കിലുമാവും. എങ്ങുമല്ലാതെയുമാവാം. ഒച്ചയില്ല. ഒരു തൂവലിന്റെ കൊഴിച്ചിൽപ്പോലെയോ (അറിഞ്ഞാൽ നിങ്ങളെ കാറ്റുകൊണ്ടുപോവും), ജലനടത്തം പോലെയോ, അനങ്ങാതെ (ജലനടത്തത്തിൽ- അനങ്ങരുത്, അനങ്ങിയാൽ നിങ്ങൾ മുങ്ങിപ്പോവു)ം, എന്നാൽ നിങ്ങൾക്കറിയാം. നിങ്ങളുണ്ട്. നിങ്ങളുണ്ട്. നീണ്ട ഒച്ചയില്ലായ്മയിൽ നിങ്ങളെ എല്ലാവരും മറക്കും. ശില വന്നു നിങ്ങളെ മൂടും. നിങ്ങളുടെ മേൽ പൂക്കളോ, പുഞ്ചിരികളോ, ചെറിയ ഒരിറ്റ് കണ്ണുനീരോ വീഴുകയില്ല. ഹ്രസ്വമായ ഒച്ചയില്ലായ്മയിൽ, നിങ്ങളെ ആളുകൾ അന്വേഷിക്കും. നിങ്ങൾ പിന്നെയും ഒച്ചവെക്കും. അതിനെയും അതിജീവിച്ചാൽപ്പിന്നെ, നിങ്ങൾ കുറേക്കൂടി നിശബ്ദമായാൽ, പിന്നെയാരുമില്ല. ഒന്നുമില്ല. നിങ്ങളുടെ ഒച്ച അത്ര പ്രധാനമല്ല. നിങ്ങളില്ലെങ്കിൽപ്പോലും ഒന്നുമില്ല. ഇനിയഥവാ ഒച്ചവെച്ചാൽ പോലും നിങ്ങളെ പിന്നെയാരും കേൾക്കില്ല.